Lief kindje,

 

Vandaag bleek weer

Dat je nog niet komt

En ik zit er even door

Het proces van steeds weer hopen

En steeds weer teleurgesteld worden

Breekt me op

Het is veel intensiever

En heeft veel meer impact

Dan ik ooit had kunnen bedenken

 

En ik ben er even klaar mee

Even niet meer

Even niet in dat ritme

Even niet die emotionele rollercoaster

Even niet

 

Het gevoel van ‘Joepie,

We gaan een kindje maken’

Het verheugen op wat komen kan

Is aan de kant gedrukt

Door de angst

Voor weer een teleurstelling

 

Ik durf het niet meer toe te laten

Het verheugen, de vrolijkheid

Het is een soort poging

Om op voorhand

De teleurstelling te verzachten

Ik vang de klap al op

Voordat ‘ie valt

 

En zo gaat het natuurlijk niet

Achter mijn muurtje

In mijn harnas

Waar ik me wapen

Tegen verdriet

Daar ga jij me niet vinden

 

Dus het is even goed zo

Ik neem eerst de tijd

Om te ontwapenen

Om terug te gaan

Naar het verheugen

Het plezier

Naar een moeder zijn

Bij wie jij graag thuis komt

 

Ik weet dat je gaat komen

Ik weet dat op een dag

Jouw weg en de mijne

Zich samenvoegen

Dat jij je weg vindt

Naar mijn buik

Ik weet dat je gaat komen

Ik had alleen

Zo graag

Gewild

Dat je er al was

Leave a Reply